Apsolit: mutlak kulak; hiçbir referans almadan duyduğu tüm sesleri melodiye dönüştürme yeteneği. Apsolit İsmail, köyden kente göç etmek zorunda kalan bir ailenin tek çocuğudur. Tüm sesleri taklit etme becerisi köyde büyücülükle, şehirde ise noksanlıkla nitelendirilen İsmail’in hikayesi; onlarca farklı ses ve

“En İyi İkinci” kaderi, kıl payı kaçan fırsatları ve hayatın dolambaçlı yollarını anlatan dokunaklı bir komedi. Bizi biz yapan o dönüm noktalarına dair bir hikaye olan "En iyi İkinci", seçilmeyen yollar yüzünden, "Tam o anda bunu yapsam daha iyi bir

"Hatırlamanın ilk durağı evdir" Hafızalarının sandığını aralayarak ‘hatırlamaya’ çalışan iki genç kadın Merve ve Bilge, evde kalma özlemi ile evden çıkma düşü arasında dolanırken bu ikilinin hikâyeleri, çocukluk yaşlarında aileleri tarafından gönderildikleri bir yatılı yurtta kesişir. Hatırlamak ile unutmak, inşa etmek

Yedi kadın oyuncunun tüm rolleri dönüşümlü canlandırdığı bu dinamik yorum, Macbeth’in karanlık dünyasına cadıların gözünden bakıyor. Oyun performatif anlatım, şiirsel dil ve yüksek bir enerjiyle birleşerek gücün, iktidarın ve kötülüğün insanı nasıl dönüştürdüğüne dair güçlü bir sahne deneyimi sunuyor. Sahnelemede Macbeth,

Onun en korktuğu şey fincanının içinde veya yatağının altında gizli değildi, ya da odasının içinde bir hayalet gibi odasında süzülmüyordu. En korktuğu şey beyninin içindeydi, elleriyle gözünü kapattıktan sonra kulağının içinden gelen bir sesin "Sen seçilmiş kişisin, bir tane mutsuzluk

Ey yedek kulübesinde hayata dahil olmayı, gerçek kazanan olmayı bekleyen bizler/sizler/onlar: Bugünün Çehov karakterleri miyiz? Pek birbirimizi dinlemiyor, hep anlatmak mı istiyoruz? Çok konuşup hiç eylemiyor muyuz? Sürekli eyliyor ama zaman mı öldürüyoruz? Başarı, şöhret, para, gitmek, kalmak, sevmek, mevki?